Sevil

Sevil sadə, savadsız və itaətkar bir Şərq qadınıdır. Əri Balaş onu aşağılayır və tərk edir. Lakin Sevil zamanla dəyişir - maariflənir, cəmiyyətə inteqrasiya olunur və öz ləyaqətini, hüquqlarını qorumağa qalxır. Nəhayət, Sevil çadranı çıxarıb atır, azadlıq və bərabərlik simvoluna çevrilir. Əsərdə bu, təkcə bir fərdin yox, bütöv bir zümrənin, bir epoxanın dönüş nöqtəsi kimi təqdim olunur. "Sevil" pyesi ictimai təbəqələşməni və kişi hökmranlığını tənqid edir, maarifçiliyin zəruriliyini vurğulayır. Cabbarlı bu əsərlə qadınların cəmiyyətə bərabərhüquqlu üzv kimi daxil olması ideyasını irəli sürür və onları cəhalətə qarşı mübarizəyə çağırır.